Peter Goossens
.
De uit Dendermonde afkomstige dichter en kunstschilder Peter Goossens
(1957) debuteerde in 2015 met de bundel ‘Madrigalen van strijd en
liefde’. In 2017 volgde de bundel ‘Als’ en in 2020 de bundel
‘Laisser-allez’. Ik ken Peter van een optreden bij Ongehoord! en van
zijn eerdere bundels Als en Banalitiet van de liefde. Nu heeft Peter opnieuw een dichtbundel gepubliceerd met de titel ‘Het bloed bruist’.
Op het eerste gezicht is dit opnieuw een bundel waar zorg aan is
besteed, mooie vormgeving, met een omslag aan de binnenzijde met een
goede foto van Peter en mooi stevig papier. Er is geen opdruk op de rug,
wat het terugvinden van de bundel bemoeilijkt in een boekenkast. Sla ik
de bundel open dan valt me, helaas opnieuw, op dat alle gedichten
gecentreerd in de bundel zijn opgenomen en dat de gedichten erg hoog op
de pagina beginnen. Ik vind gecentreerde gedichten niet mooi en storend
bij het lezen. Ik zie het vaker, vrijwel altijd bij in eigen beheer
uitgegeven bundels maar ook uitgeverij Heimdall maakt zich er dus
schuldig aan. Voor mij, en dit is mijn particuliere mening, ogen
gecentreerde gedichten in een bundel niet professioneel.
Maar genoeg over de vorm, laten we naar de inhoud gaan. Tegenwoordig
is het bij veel jonge (en dan vooral vrouwelijke) dichters populair om
in hun poëzie een verhaaltje te vertellen. Zo’n verhaaltje hoeft geen
urgentie te hebben, het kan overal over gaan (wat meestal het geval is)
en dan wordt er taal- en spelenderwijs een draai aan gegeven. Bij Peter
is dit geenzins het geval. De poëzie van Peter is rauw, cynisch soms en
direct. Uit de gedichten spreekt een zekere teleurstelling en kritiek op
de wereld om hem heen.
In zijn poëzie worden ook verhalen verteld maar op een meer
prozaïsche manier, het poëtische van de taal is ondergeschikt in zijn
poëzie. De lezer wordt ook regelmatig direct aangesproken; (tussen)
zinnen als ‘Wat zal het’, ‘Je weet wel’, ‘U weet wel’ en ‘Maar laten we
het even anders uitdrukken’ geven aan dat hier gesproken wordt met de
lezer. Er is in de hele bundel een bepaalde urgentie om de lezer
deelgenoot te maken, aan te spreken, te waarschuwen ook. Alsof je naast
hem zit en hij tijdens een voordracht naar jouw kant opkijkt en het
tegen je zegt.
De lange gedichten gaan over het leven, de dood, de maatschappij, de
politiek, nachtelijke seksuele escapades en zijn soms heel expliciet
(zoals in het gedicht ‘Ssssssst …’) zonder echt banaal te worden. Zoals
de uitgever schrijft: “De bundel is een meer filosofische benadering
over maatschappij en mens, over eenzaamheid en hoe in lelijkheid ook
schoonheid zit. Er worden geen onderwerpen uit de weg gegaan.”.
Sommige keuzes begrijp ik niet helemaal, zoals het gebruik van Duitse
zinnen in het gedicht ‘Der Tod ist ein Monolog’ maar de gedichten
zitten vol gedachten en meningen en zijn daardoor, ondanks dat er
poëtisch taal-technisch wat weinig te genieten valt, zeker de moeite
waard van het lezen. Maar uitgesproken komen deze gedichten nog meer tot
zijn recht. Een aantal gedichten heb ik tijdens een voordracht van
Peter mogen beluisteren bij ‘De Groene Fee’ in Breda afgelopen jaar, en
dan komt de poëzie van Peter pas echt tot zijn recht.
Voor mij is het op één na laatste gedicht in de bundel ‘Handen’ het
meest veelzeggend over Peter de inhoud van de bundel, daarom hier dit
gedicht maar dan niet gecentreerd.
.
Handen
.
Ooit waren mijn handen nog jong
onbezoedeld.
Ze streelden over lichamen
en maagdelijk witte bladen.
Ze streelden de wind
verdreven de bitterste schimmen.
Ze streelden zichzelf.
.
Het waren net keurige bloemblaadjes
verkenden de bedding
lieten ogen tranen.
Ze boden herinneringen
vervaagden stoffige spinnenwebben.
.
Op een dag werden we wakker
en leken het vreemdelingen.
Ze zagen er bezoedeld uit
rimpelig, ruw, aangeslagen, gekloofd.
.
Het zijn portretten
en ze redden zich.
Beter nog
het zijn gezegende handen.
.
1 Comments
Hilde Scheltjens
Mooi artikel. Getriggerd door de ‘poëzie’ zal ik eens op zoek gaan naar zijn werk. Niets leukers om in het hofke (met deze zachte temperaturen) te lezen, nu het nog kan. In de betere boekhandels te verkrijgen, hoop ik? Want daar koop/bestel ik het liefst mijn boeken. Grtz Hilde